zaterdag 11 november 2017

November de maand van de ‘snelle schildklier’

Bij de Amerikaanse Thyroid Association is november de maand met extra aandacht voor hyperthyreoïdie, ook wel ‘snelle schildklier’ genoemd. Dat is omdat die ‘snelle schildklier’ alle aandacht verdient en te weinig krijgt.


Hieronder vind je een greep uit de vele blogs over hyperthyreoïdie op Schildkliertje. Want daar is wel aandacht voor deze aandoeningen en behandelingen:

  • Alleen schildklierremmers bij ziekte van Graves is veilig alternatief ... De ziekte van Graves - als de schildklier te veel hormoon maakt - is een aandoening die flink ingrijpt in het dagelijkse leven. De behandelingen zijn nog steeds als zestig jaar geleden. In Nederland was dat jarenlang block en replace: schildklier stilleggen en daarnaast schildklierhormoon slikken. Dat moet anders kunnen. Beetje bij beetje lijkt het tij te keren. Patiënten vertellen vaker dat artsen bereid zijn hen te behandelen met de titratietherapie. Of preciezer: behandeling met alleen een schildklierremmer in een zo laag mogelijke dosis.
  • Met langdurig lage dosis strumazol minder terugkomst hyperthyreoïdie ... Vaak komt de hyperthyreoïdie terug na een behandeling met strumazol. Uit onderzoek blijkt dat met een jarenlange vervolgbehandeling met titratie (lage dosis remmer) er een veel kleinere kans is op een terugkomst van hyperthyreoïdie (recidive).
  • Klachten en symptomen bij hyperthyreoïdie ... Veel klachten zijn niet typisch voor een schildklieraandoening. Ze komen ook voor bij andere aandoeningen. Dit maakt het moeilijk een diagnose te stellen op basis van de klachten.
  • Diagnose ‘snelle schildklier’ ... wat dan? ... Wanneer net de diagnose is gesteld 'er is iets met je schildklier', dan komt er veel over je heen. Je krijgt te maken met onderzoeken en het jargon is een soort abracadabra. Dat jargon is wel de taal van je arts en bijvoorbeeld de doktersassistent. Kennis van die taal helpt jou op weg.
  • Als je schildklier te veel hormoon maakt ... Bij hyperthyreoïdie maakt de schildklier te veel schildklierhormoon. De oorzaken verschillen. Hyperthyreoïdie wordt behandeld met: medicijnen, radioactief jodium en/of een operatie.
  • Aanbevelingen therapie thyreotoxicose ... In de Richtlijn Schildklierfunctiestoornissen uit 2012 van de Nederlandse Internisten Vereniging worden de volgende aanbevelingen gegeven voor de behandeling van thyreotoxicose. In het dagelijks gebruik wordt thyreotoxicose ook wel hyperthyreoïdie genoemd.
  • Agranulocytose en de drie K’s ... Een zeldzame bijwerking van schildklierremmers als Strumazol (thiamazol), Carbimazol en PTU is: agranulocytose. Gelukkig komt deze bijwerking voor bij minder dan 0,1% van de patiënten), maar die bijwerking kan wel gevaarlijk zijn.



vrijdag 3 november 2017

T4 plus T3 combinatie behandeling: is er echt een effect?

Een nieuw artikel van W. Wiersinga over de behandeling met T4 plus T3 is verschenen. Hij doet al jarenlang onderzoek naar de effecten van de behandeling met T4 plus T3. Het is niet zomaar dat je de naam Wiersinga vaak tegenkomt op Schildkliertje.

T4 + T3 combination therapy: is there a true effect?
Wilmar M Wiersinga | review

Als je meer wilt weten over de behandeling met T4 plus T3
Schildkliertje

In het artikel blikt Wiersinga terug. Hij concludeert onder meer dat het aantal patiënten dat T4 plus T3 slikt, de laatste tien jaar is verveelvoudigd. Waarschijnlijk komt dat door alle aandacht van patiëntengroepen op het internet. Patiënten vragen soms niet alleen om deze behandeling, maar eisen deze behandeling. Helaas zorgt dit voor spanningen tussen patiënten en artsen.

Samen beslissen

In de besloten FB-groep Schildkliertje en op het Schildklierforum ligt de nadruk op samen beslissen. Leer over de schildklier, leer over behandelingen. Leg je wensen voor aan je arts.

De meeste patiënten met hypothyreoïdie slikken alleen T4 (levothyroxine). Dat is de standaardbehandeling. Een deel van de patiënten houdt restklachten na het optimaal instellen op levothyroxine. Soms proberen deze patiënten en hun artsen of aanvullend T3-hormoon (liothyronine) verbetering geeft van deze restklachten. Een naar schatting kleine groep patiënten voelt zich beter met deze combinatiebehandeling en slikt naast T4-hormoon een klein beetje T3-hormoon. Schildklierpoeder krijgt weinig aandacht.

Helaas ...

Bekend is dat artsen vaak de (obsolete) bijsluiter van Cytomel aanhielden. Uit ervaringen van patiënten blijkt dat nog steeds het geval, terwijl er een richtlijn is. Dat moet toch anders kunnen. Deze bijsluiter is niet geschreven voor de combinatiebehandeling T4 plus T3 en bevat onduidelijke aanwijzingen ten aanzien van dosis en (veilige) referentiewaarden. Gevolg was (en is) vaak een (start)dosering van 25 mcg, die veel te hoog is bij een combinatiebehandeling. Meestal voelen patiënten zich prettiger met een aanvullende lagere dosering T3 van 6,25 mcg of 12,5 mcg, meestal verdeeld over de dag. Deze dosis komt meer overeen met de normale T3-productie van een goed werkende schildklier.


woensdag 1 november 2017

Met langdurig lage dosis strumazol minder terugkomst hyperthyreoïdie

Vaak komt de hyperthyreoïdie terug na een behandeling met strumazol. Uit dit onderzoek van Azizi en Malbooshaf blijkt dat met een jarenlange vervolgbehandeling met titratie (lage dosis remmer) er een veel kleinere kans is op een terugkomst van hyperthyreoïdie (recidive).

Long-term antithyroid drug treatment: A systematic review and meta-analysis
Fereidoun Azizi en Ramin Malboosbaf

Long-term, low-dose methimazole reduces hyperthyroidism relapses
Nancy A Melville | Interview in Medscape

Lage dosis schildklierremmer als de ziekte van Graves terugkomt
Schildkliertje

Azizi en Malboosbaf hebben onderzoek gedaan naar de behandelmogelijkheden met een lage dosis methimazol (strumazol; MMI). In het interview met Medscape vertellen ze over hun onderzoek.

Kortdurende versus langdurende behandeling met titratie

Begonnen is met een behandeling met methimazol bij 302 mensen met hyperthyreoïdie. De groep kortdurende titratie met 128 mensen is na 18 maanden (1,5 jaar) gestopt met de behandeling. De 115 mensen uit de groep langdurende titratie zijn gestopt met de behandeling na minimaal 60 maanden, maar zelfs na 96 maanden en nog meer.

 Kortdurige titratie (18 maanden) is vergeleken met langdurige titratie (minimaal 60 maanden)

Bij 29% van de mensen in de groep kortdurende titratie was de hyperthyreoïdie teruggekomen na 12 maanden na stopzetten van de behandeling. Vergeleken met 3,3% van de mensen in de groep langdurende titratie. Na 48 maanden (4 jaar) was dat bij 51% van de mensen in de groep kortdurende titratie, tegenover 16% in de groep langdurende titratie.

Kortom: langdurende titratie, jarenlang, lijkt dus de kans op de terugkomst van hyperthyreoïdie flink te verkleinen, ten opzichte van de kortdurende behandeling zoals dat nu gedaan wordt. In dit onderzoek had dus slechts 16% van de mensen na 4 jaar een recidive gekregen.

Verder wordt er nog gemeld

  • Het overgrote deel mensen in de groep langdurende titratie slikte minder dan 5 mg per dag, sommigen zelfs maar 2-3 pillen per week.
  • Na de eerste 18 maanden behandeling werden geen ernstige bijwerkingen gezien van de methimazol.
  • Bij de groep kortdurende titratie (18 maanden) waren er meerdere factoren die de terugkomst van hyperthyreoïdie vergroten: mannelijk geslacht, volume van de schildklier, hoeveelheid antilichamen. Bij de groep langdurende titratie was dit alleen de FT4.
  • Bij langdurende titratie duurde het langer voordat mensen weer hyperthyreoïdie kregen dan na kortdurende titratie.

Tot slot

De ziekte van Graves - als de schildklier te veel hormoon maakt - is een aandoening die flink ingrijpt in het dagelijkse leven. De behandeling was in Nederland jarenlang block en replace: schildklier stilleggen en daarnaast schildklierhormoon slikken.

Beetje bij beetje lijkt het tij te keren. Patiënten vertellen vaker dat artsen bereid zijn hen te behandelen met de titratietherapie: behandeling met alleen een schildklierremmer in een zo laag mogelijke dosis.

Dat zou het gevolg kunnen zijn van al de informatie die verzameld en gedeeld wordt op Schildkliertje. Maar natuurlijk ook door al die ervaringen die gedeeld worden in de besloten Facebook-groepen Schildkliertje en Ziekte van Graves - Basedow en op het Schildklierforum. Helaas ontbreekt SON nog steeds in dit rijtje.


donderdag 26 oktober 2017

Teprotumumab bij een actieve oogziekte van Graves

De behandeling van de oogziekte blijft moeizaam en lastig. De oogziekte komt voor bij de ziekte van Graves en Hashimoto. Huidige behandelingen, die voornamelijk bestaan uit prednison, hebben een beperkte werkzaamheid maar wel veel bijwerkingen. Met teprotumumab kan mogelijk de insuline-achtige groeifactor I receptor (IGF-IR) geremd worden. Dat zou een nieuwe aanpak zijn om het onderliggende auto-immuun ziekteverloop van de oogziekte te verzwakken.

Teprotumumab for thyroid-associated ophthalmopathy
Terry J. Smith en anderen
N Engl J Med 2017; 376:1748-1761 May 4, 2017DOI: 10.1056/NEJMoa1614949

Teprotumumab treatment in patients with active thyroid eye disease
ClinicalTrials.gov number, NCT01868997

Thyroid-associated ophthalmopathy, a condition commonly associated with Graves’ disease, remains inadequately treated. Current medical therapies, which primarily consist of glucocorticoids, have limited efficacy and present safety concerns. Inhibition of the insulin-like growth factor I receptor (IGF-IR) is a new therapeutic strategy to attenuate the underlying autoimmune pathogenesis of ophthalmopathy.

Methods

We conducted a multicenter, double-masked, randomized, placebo-controlled trial to determine the efficacy and safety of teprotumumab, a human monoclonal antibody inhibitor of IGF-IR, in patients with active, moderate-to-severe ophthalmopathy. A total of 88 patients were randomly assigned to receive placebo or active drug administered intravenously once every 3 weeks for a total of eight infusions. The primary end point was the response in the study eye. This response was defined as a reduction of 2 points or more in the Clinical Activity Score (scores range from 0 to 7, with a score of more than 3 indicating active thyroid-associated ophthalmopathy) and a reduction of 2 mm or more in proptosis at week 24. Secondary end points, measured as continuous variables, included proptosis, the Clinical Activity Score, and results on the Graves’ ophthalmopathy–specific quality-of-life questionnaire. Adverse events were assessed.

Results

In the intention-to-treat population, 29 of 42 patients who received teprotumumab (69%), as compared with 9 of 45 patients who received placebo (20%), had a response at week 24. Therapeutic effects were rapid; at week 6, a total of 18 of 42 patients in the teprotumumab group (43%) and 2 of 45 patients in the placebo group (4%) had a response. Differences between the groups increased at subsequent time points. The only drug-related adverse event was hyperglycemia in patients with diabetes; this event was controlled by adjusting medication for diabetes.

Conclusions

In patients with active ophthalmopathy, teprotumumab was more effective than placebo in reducing proptosis and the Clinical Activity Score. (Funded by River Vision Development and others; ClinicalTrials.gov number, NCT01868997.)

Let op!

Raadpleeg altijd een arts als je twijfelt over je gezondheid. De informatie op dit blog kan niet worden beschouwd als vervanging van een consult of een behandeling.